pincelada

era pincelada mès petita

encara que sigue improvisada

hè especiau eth quadre

dimenges en casa

seràs d'acòrd damb jo
i a quauquarren mès doç
qu'era charrada de tarde
damb er amic de tostemp ?

sasons

cada cicle a eth sòn atractiu

quina sòrt auer-les toti

e non auer d'escuélher

non i a un bon dia entà díder adiu

Tu que te'n vas, David,

damb era màgia des tòns dits

mos dèishes en un mon

mès praube d'illusions

caçaire de lum

m'agrade perseguir aguestes causes

que pensi que pogui caçar

just abantes qu'acaben en tot escapar

supersticions arcaiques

es religions

son es nòstes arraïtzes

espectaculars e absurdes

un mar de pèires

se te manque quauquarren

dilhèu cau guardar mès

e trapar aquerò que vòs

en quinsevolh endret

eth sentit des causes

quan se cree damb tanta passion

que ne ges ua meravelha

a qui l'impòrte

se ja non servís pas entà d'arren

víuer damb intencion

Jo te diderè çò qu'ei víuer

ei hèr çò que voi hèr

o gaudir quan ac sagi

moments de sòrt

a toti mos a passat bèth còp

mos agradarie auer arturat eth temps

arturar era vida

aguesti rebrembes non an prètz

instant caduc

era beresa ei efimera

per aquerò er impuls de cercar-la

e era satisfaccion en trapar-la

eth secrèt der orde

sonque son pèires

mès son polides

se sabes coma plaçar-les

sarralha

non tostemp cau hèr aquerò que se demore de nosati
a viatges húger des imposicions ei tot un art

dimensions relatiues

es pèires mès petites

pòden hèr ombra

as montanhes mès granes

"un tòc de nhèu"

telaranhes de coton

"un poc de llum"

tanben enes dies mès tristi

eth cèu dèishe passar era lum